top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverElaby m Berger

Tussen Twee Werelden: Het Leven van Maria in Leiden

De ochtenddauw hing als een zachte sluier over het Moeder- en Kindhuis in Leiden in de jaren 1950, elk huis gehuld in stilte terwijl de wereld ontwaakte. In een bescheiden klooster, waar de muren verhalen fluisterden en de geur van boenwas de lucht vulde, ontvouwde zich het verhaal van een leven dat tussen twee werelden lag.


Het Moeder- en Kindhuis was hoogstwaarschijnlijk een van de instellingen in Leiden waar ongetrouwde meisjes hun kinderen ter wereld brachten en waar de baby's werden opgenomen door nonnen. Deze katholieke instelling bood onderdak, medische zorg en begeleiding aan vrouwen die ongehuwd zwanger waren geraakt. Soms nam de instelling de zorg voor de pasgeboren baby's op zich, waarbij adoptie vaak een oplossing was of de baby's bleven in de zorg van de instelling totdat andere regelingen werden getroffen.

Dergelijke instellingen werden geleid door religieuze ordes, meestal nonnen, en vielen vaak onder de auspiciën van de katholieke kerk. Hun doel was om zowel ongehuwde moeders als baby's te ondersteunen in een tijd waarin ongehuwd ouderschap sociaal onaanvaardbaar werd geacht, en adoptie een veelvoorkomende oplossing was voor dergelijke situaties.

 

Het is belangrijk op te merken dat er destijds vaak stigma en sociale druk bestonden rond ongehuwde zwangerschappen, wat leidde tot geheimhouding en soms gedwongen afstand tussen moeders en hun kinderen. Dit heeft in latere jaren geleid tot veel zoektochten van geadopteerde kinderen naar hun biologische ouders en informatie over hun afkomst.

 

De kleine Maria, geboren uit een mix van culturen en tradities, opende haar ogen voor de wereld met een nieuwsgierigheid die haar pad zou bepalen. Haar ouders, verstrengeld in een naïeve liefde die traditionele waarden als kostbare sieraden aan haar kleine, onbeschreven ziel gaven, vormden haar met een erfgoed dat zowel rijkdom als beperkingen met zich meebracht.

 

Terwijl Maria groeide, vervaagden de grenzen tussen culturen en erfde ze de kunst van het balanceren op een slappe koord tussen twee identiteiten. Ze leerde de kracht van veerkracht, doordrenkt met de tranen van het missen van andere culturele ervaringen die haar pad niet kruisten. Maar ze omarmde deze uitdagingen als een maestro die een symfonie dirigeerde, haar eigen weg banend te midden van een kakofonie van verschillende noten.

 

Het was in de straten van de metropool waar Maria haar vleugels uitsloeg, waar de geuren van kunst en cultuur haar hart deden zingen. Ze dwaalde door galerijen, omhelsde kunst als een verloren familielid en vond comfort in de schoonheid die door verschillende materies werd gecreëerd.

 

Maar te midden van deze prachtige chaos bleef er een echo van eenzaamheid hangen. Maria voelde zich als een puzzelstukje dat nooit zijn passende plek vond in het geheel, een gevoel dat haar hart telkens weer zachtjes kneep.

 

Als moeder en oma vond ze troost in het delen van haar wereld met degenen die haar hart uit eigen wil hadden gekozen. Maar toch, in die stille momenten, wanneer de wereld sliep en haar gedachten dansten in de maanverlichte kamers van haar geest, bleef de zoektocht naar verbondenheid een nooit eindigende reis.

 

Maria, met de glimlach van een eeuwig zoekende ziel, berustte uiteindelijk in de kalme wateren van het leven, waar ze rust vond in het waden naar het oneindige, wetende dat de reis net zo waardevol was als de bestemming.


"Ik ben altijd een kind gebleven dat op zoek was, rust vindend in de kalme wateren van het leven, waar ik met mijn voeten door de oneindigheid kan wandelen."


Beschrijving van de afbeelding: Een Kunstzinnige fotografische collage. Etnische oudere engel met kinderen uit de NLD koloniën , nonnen die babys vasthouden en een erkenning medaille der Nederlanden voor de militaire diensten KNIL uit een van toenmalige Nederlandse kolonie . Een kinder portret van maria een in een poëtische omgeving.

 

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page